از پشت شیشه ی بخار گرفته ی دفتر وکالت قدم هایشان را دنبال کردم.دست های همدیگر را گرفته بودند.باران نم نم می بارید. ساعتی بعد جدا جدا از در دادگاه بیرون آمدند. در دفتر با صدای بلندی گشوده شد. - تمام شد.زن خوبی بود.افسردگی داشت. باریدن شدت گرفت.قدم های آهسته زن او را دور و دور و دورتر کرد.از پشت شیشه ...

یادم میفته.بی کم و کاست.حالا که آب دهانم رو نمیتونم قورت بدم.انگار که هزار جوی خشکیده باشم و اون حرف ها جاری شدن توی جسمم.نه مثل آب که مثل درد.زیر پوست و لابه لای استخونام.حالا که چشمام مثل دو کوره ی آتیش میسوزن و از خواب با صدای ناله ی خودم بیدار میشم.تکرار و تکرار و مکرر میشن تو ذهنم. دختری اهل قل...